هوش مصنوعی:
این شعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باغ، گل، غنچه، و عندلیب، به بیان احساسات عمیق و عاشقانه میپردازد. شاعر از ناتوانی در گنجاندن عشق و شور درونی در قالبهای محدود سخن میگوید و از رنجها و ناکامیهای عاشقانه نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی مضامین غمگین و رنجآلود هستند که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۶۷ - چنان که باغ در آغوش گل نمیگنجد
چنان که باغ در آغوش گل نمیگنجد
شکیب در دل مدهوش گل نمی گنجد ۱
نخست نام دهانت شنید غنچه مگر
که هیچ زمزمه در گوش گل نمیگنجد ۲
شهید تیغ ستم شو که زیر نعش هزار
ز بس هجوم ملک دوش گل نمیگنجد ۳
به عندلیب بگویید کاین فغان تا چند
درین چمن لب خاموش گل نمیگنجد ۴
نصیب این دل ریش است نیش خار ارنه
صبا درین چمن از جوش گل نمیگنجد ۵
به محملی که خموشی هزار دستانست
لب سرود فراموش گل نمیگنجد ۶
مرو به باغ فصیحی که این دلی که تراست
ز نیش خار درو جوش گل نمیگنجد ۷
شکیب در دل مدهوش گل نمی گنجد ۱
نخست نام دهانت شنید غنچه مگر
که هیچ زمزمه در گوش گل نمیگنجد ۲
شهید تیغ ستم شو که زیر نعش هزار
ز بس هجوم ملک دوش گل نمیگنجد ۳
به عندلیب بگویید کاین فغان تا چند
درین چمن لب خاموش گل نمیگنجد ۴
نصیب این دل ریش است نیش خار ارنه
صبا درین چمن از جوش گل نمیگنجد ۵
به محملی که خموشی هزار دستانست
لب سرود فراموش گل نمیگنجد ۶
مرو به باغ فصیحی که این دلی که تراست
ز نیش خار درو جوش گل نمیگنجد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - غم عشقت به عالم در نگنجد
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - مگر بازم دل از زخم جفایی شاد میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
