خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از ناامیدی، عشق نافرجام و سرنوشت تلخ شاعر سخن می‌گوید. شاعر از خنده‌های تلخ خود بر سرنوشت و از گریه‌های زبان در بیان عشق و وفا می‌گوید. همچنین، او از تضادهای زندگی خود با طبیعت سخن می‌گوید، جایی که خنده‌های او با گریه‌های چمن و گریه‌هایش با خنده‌های چمن همراه است.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند ناامیدی، عشق نافرجام و مرگ است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

سر آشفته بختم تا به کی بر خویشتن خندد
چو غنچه کاش این سر در گریبان کفن خندد

تو گر صیاد خونریزی من آن صید گرفتارم
که چون بسمل شوم هر قطره خونم به من خندد

چو از مهر و وفایت قصه آغازم زبان گرید
چو از صبر و شکیب خویشتن لافم سخن خندد

ذخیره‌ست آسمان را خنده‌های خرمی بر لب
که تا روزی به کام خویشتن در مرگ من خندد

چه ابر تیره‌بختم من فصیحی کاندرین گلشن
چو من خندم چمن گرید چو من گریم چمن خندد

«فصیحی هروی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir