هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، حسرت، و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از دیدار معشوق و تأثیر عمیق آن بر خود میگوید و از شعلههای عشق و دردهای ناشی از آن یاد میکند. همچنین، اشاراتی به طبیعت و عناصری مانند گل، لاله، و بهار دارد که نماد احساسات و تحولات درونی هستند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات عاطفی و احساسی نیاز به درک بالاتری از تجربیات زندگی دارند.
شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
از شعله مو به موی مرا مایهدار کرد ۱
اقبال دیدهبین که ز مصر وصال دوست
بر هر نگاه حسرت دیدار بار کرد ۲
شوخی نگر که شعله یک لالهزار داغ
از ما گرفت و بر جگر ما نثار کرد ۳
ابری برآمد از چمن عشق داغ ریز
گلزار بودم از کرمم لالهزار کرد ۴
چون بوی گل مرید نسیمم که فیض آن
هر جا گذشت همچو منش بیقرار کرد ۵
پیمود از آن شراب به من چشم مست دوست
کز توبه نکرده مرا شرمسار کرد ۶
دل را سموم اشک فصیحی تمام سوخت
آخر گیاه تشنهلب ما بهار کرد ۷
از شعله مو به موی مرا مایهدار کرد ۱
اقبال دیدهبین که ز مصر وصال دوست
بر هر نگاه حسرت دیدار بار کرد ۲
شوخی نگر که شعله یک لالهزار داغ
از ما گرفت و بر جگر ما نثار کرد ۳
ابری برآمد از چمن عشق داغ ریز
گلزار بودم از کرمم لالهزار کرد ۴
چون بوی گل مرید نسیمم که فیض آن
هر جا گذشت همچو منش بیقرار کرد ۵
پیمود از آن شراب به من چشم مست دوست
کز توبه نکرده مرا شرمسار کرد ۶
دل را سموم اشک فصیحی تمام سوخت
آخر گیاه تشنهلب ما بهار کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
