هوش مصنوعی:
این شعر از غم و فراموشی سخن میگوید. شاعر از بیتوجهی طبیعت و زمان به رنجهایش مینالد و احساس تنهایی و ناامیدی را بیان میکند. عناصری مانند باغ، خزان، شعله و شیشه بهکار رفتهاند تا حس ازدسترفتگی و تلخکامی را منتقل کنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، فضای غمگین و ناامیدانه شعر برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۷۳ - رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد
رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد
شعلهای هرگز مبارک باد داغ ما نکرد ۱
تلخ کامی بین که ما مخمور و صاف خرمی
خشک شد در شیشه و یاد ایاغ ما نکرد ۲
چون خزان کردیم صد گلشن تهی از رنگ و بو
نکهت غم هیچ بدرود دماغ ما نکرد ۳
نوبهاری سیر آتشخانهها میکرد دوش
یک نهال شعله گل جز در چراغ ما نکرد ۴
وقت بیقدری فصیحی خوش که صد نوبت فزون
گم شدیم از دیر و دودی هم سرغ ما نکرد ۵
شعلهای هرگز مبارک باد داغ ما نکرد ۱
تلخ کامی بین که ما مخمور و صاف خرمی
خشک شد در شیشه و یاد ایاغ ما نکرد ۲
چون خزان کردیم صد گلشن تهی از رنگ و بو
نکهت غم هیچ بدرود دماغ ما نکرد ۳
نوبهاری سیر آتشخانهها میکرد دوش
یک نهال شعله گل جز در چراغ ما نکرد ۴
وقت بیقدری فصیحی خوش که صد نوبت فزون
گم شدیم از دیر و دودی هم سرغ ما نکرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - حسن پیرایه دکان هوس نتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.