هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق و جدایی سخن میگوید. شاعر از غم و زخمهای عاطفی خود میگوید و از آسمان و طبیعت برای التیام این دردها کمک میخواهد. همچنین، او از زیباییها و ناهماهنگیهای زندگی و عشق سخن میگوید و از شوق و اشتیاقی که همچنان در دل دارد یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد
غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد
که فکر مرهم بهبود زخم ما دارد ۱
چکیده دل دردست آسمان در کین
به زخم ما چو رسد شربت دوا دارد ۲
کدام صورت زشت اندرین بهشت آمد
که باز آینهام شکوه از صفا دارد ۳
بسوخت بلبل و خاکسترش ز شوق هنوز
به بوی گل سرآمیزش صبا دارد ۴
گسسته تار فصیحی ز هجر ناخن غم
نهفته زیر لب شوق صد نوا دارد ۵
که فکر مرهم بهبود زخم ما دارد ۱
چکیده دل دردست آسمان در کین
به زخم ما چو رسد شربت دوا دارد ۲
کدام صورت زشت اندرین بهشت آمد
که باز آینهام شکوه از صفا دارد ۳
بسوخت بلبل و خاکسترش ز شوق هنوز
به بوی گل سرآمیزش صبا دارد ۴
گسسته تار فصیحی ز هجر ناخن غم
نهفته زیر لب شوق صد نوا دارد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - از روز سیاهم شب هجران گله دارد
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.