شماره ۷۴ - حسن پیرایه دکان هوس نتوان کرد

حسن پیرایه دکان هوس نتوان کرد
شعله طور چراغ دل خس نتوان کرد ۱

طوطیان گر لب دریوزه به حسرت بستند
شکرستان همه در کام مگس نتوان کرد ۲

چون حیا پرده‌نشین شو که گل خوبی را
دست فرسود نگاه همه کس نتوان کرد ۳

بال وپر سوز که تا ثروت پروازت هست
به مراد دل خود سیر قفس نتوان کرد ۴

کو ره شوق که از ناله لبی شاد کنم
خفته در مرحله تقلید جرس نتوان کرد ۵

همه تن بال شو و دامن پروازی گیر
تکیه بر گرم رویهای نفس نتوان کرد ۶

چه طلسمی است فصیحی که ز میدان وفا
پیش نتوان شد و روباز به پس نتوان کرد ۷