شماره ۹۰ - جان بی‌رخ تو درد دل غمزده داند

جان بی‌رخ تو درد دل غمزده داند
ماتمزده حال دل ماتمزده داند ۱

پی برده‌ام از عشق به جایی که ره آنجا
دیوانه پا بر سر عالم زده داند ۲

این ذوق پیاپی که مرا از می عشق است
در بزم بلا جام دمادم زده داند ۳

ز آن طره بر هم زده آشفته‌دلان را
حالی‌ست که آشفته برهم زده داند ۴

کوه غم فرهاد ز من پرس فصیحی
کاندوه دل غمزده را غمزده داند ۵