هوش مصنوعی:
این شعر از شکستن و رنج سخن میگوید؛ شکستن ناوک ارنه، نفاق بر سیاره، نفس از بیبری، نهال بیهوده، مژگان از باد، شیشه از خاره، و دل سیاره از ناله. همچنین اشارهای به عشق، بیچارگی، فتنهجویی، و شهادت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی، فلسفی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین برخی اشارات مانند فتنهجویی و شهادت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۹۸ - یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند
یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند
رنگ نفاق بر رخ سیاره بشکند ۱
هر لحظه بشکند نفس از بار بیبری
کاش این نهال بیهده یکباره بشکند ۲
ز آنجا که فتنهجویی حسن ستیزه خوست
مژگان ز باد دامن نظاره بشکند ۳
عشقش کند به داروی بیچارگی درست
گر شیشهات ز کشمکش خاره بشکند ۴
هر شب کنم ز درد نفس صاف و تن زنم
ترسم ز نالهام دل سیاره بشکند ۵
گویم شهید کیست فصیحی ولی مباد
رنگ حیا در آن گل رخساره بشکند ۶
رنگ نفاق بر رخ سیاره بشکند ۱
هر لحظه بشکند نفس از بار بیبری
کاش این نهال بیهده یکباره بشکند ۲
ز آنجا که فتنهجویی حسن ستیزه خوست
مژگان ز باد دامن نظاره بشکند ۳
عشقش کند به داروی بیچارگی درست
گر شیشهات ز کشمکش خاره بشکند ۴
هر شب کنم ز درد نفس صاف و تن زنم
ترسم ز نالهام دل سیاره بشکند ۵
گویم شهید کیست فصیحی ولی مباد
رنگ حیا در آن گل رخساره بشکند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - شوق دیدار تو چون چشم مرا باز کند
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - چون امتان کبر حدیث نسب کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
