هوش مصنوعی:
این شعر از فصیحی به موضوعاتی مانند مرگ، عدم، رنجهای زندگی و ناامیدی میپردازد. شاعر از زندگی پرغم خود میگوید و تمایل به مرگ را بیان میکند. همچنین، نقدی بر زاهدانی که به ظاهر تسبیح میسازند اما در باطن به بتپرستی میپردازند، دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی مانند مرگ، عدم و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، نقد اجتماعی موجود در شعر نیاز به درک بالاتری از جامعه و مذهب دارد.
شماره ۱۲۰ - مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید
وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید ۱
اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش
به جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید ۲
همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزی
دلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید ۳
فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستش
چو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید ۴
وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید ۱
اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش
به جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید ۲
همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزی
دلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید ۳
فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستش
چو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - بهشتی روی من چون پرده از رخسار بگشاید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - دل از ولایت غم بار بسته میآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
