هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا یا شاعری عارفمسلک است که مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، رهایی از تعلقات دنیوی، و تسلیم در برابر عشق الهی را بیان میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که اشک، آبرو، و حتی دل خود را در راه عشق بفروشد و به دنیای مادی وابسته نباشد. همچنین، اشارهای به داستان یوسف و زلیخا دارد که نماد عشق زمینی و الهی است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات عاشقانه (مانند داستان یوسف و زلیخا) نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۳۶ - متاع اشک گر آتش بود برو بفروش
متاع اشک گر آتش بود برو بفروش
وگرنه از مژه بستان برو به جو بفروش ۱
چو کاروان هوس دررسد ز راه حرم
بگیر ذلت و صد چشمه آبرو بفروش ۲
برهنه شو چو گل داغ و از خزان مندیش
به هر بها که ستانند رنگ و بو بفروش ۳
شود گر از کرم عشق مو به مویت دل
به نیم غمزه آن چشم فتنهجو بفروش ۴
متاع زهد کسادست سوی میکده بر
به خنده قدح و گریه سبو بفروش ۵
مرو به رسته مصر ار روی زلیخاوار
چو بندهای بخری خویش را بدو بفروش ۶
زبان شعله فصیحی بخر درین بازار
به نرخ ناله جانسوز گفتگوی بفروش ۷
وگرنه از مژه بستان برو به جو بفروش ۱
چو کاروان هوس دررسد ز راه حرم
بگیر ذلت و صد چشمه آبرو بفروش ۲
برهنه شو چو گل داغ و از خزان مندیش
به هر بها که ستانند رنگ و بو بفروش ۳
شود گر از کرم عشق مو به مویت دل
به نیم غمزه آن چشم فتنهجو بفروش ۴
متاع زهد کسادست سوی میکده بر
به خنده قدح و گریه سبو بفروش ۵
مرو به رسته مصر ار روی زلیخاوار
چو بندهای بخری خویش را بدو بفروش ۶
زبان شعله فصیحی بخر درین بازار
به نرخ ناله جانسوز گفتگوی بفروش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - تاب خورشید رخت از تب فزونتر بود دوش
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - ز پا افکند ما را آرزوی سرو بالایش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
