هوش مصنوعی:
این شعر از حسرت، درد و عشق عمیق سخن میگوید. شاعر با تصاویری مانند خون، ساغر، داغ و شعله، احساسات آتشین و رنجآلود خود را بیان میکند. او از تشنگی روح، ناامیدی و آرزوی وصال میگوید و با نمادهایی مانند کعبه، بتکده و شمع، به عشق الهی و شهادت اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند خون و داغ ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۳۸ - از پی رفع خمار دل غمپرور خویش
از پی رفع خمار دل غمپرور خویش
همه خون گردم و جوشم ز دل ساغر خویش ۱
سینه شوقم و از داغ کنم پنبه داغ
زخم ناسورم و ز الماس کنم نشتر خویش ۲
جگر تشنه که از شعله مبادا سیراب
نوحه تا چند کند بر سر خاکستر خویش ۳
چند آیینهپرستان می پندار کشند
روی بنما که براهیم شود آذر خویش ۴
سرمه از خاک در میکده کن تا بینی
کعبه و بتکده را مست سجود در خویش ۵
شمع در جلوه و من مست شهادت تا کی
زهر حسرت خورم از غیرت بال وپر خویش ۶
شعله در حشر چو از چشمه داغم جوشد
خلد صد غوطه زند در عرق کوثر خویش ۷
هیچ خرم نشد این مزرعه هر چند چو ابر
اشک گشتیم و چکیدیم ز چشم تر خویش ۸
چرخ خون گرید روزی که فصیحی خواهد
دیت عافیت خویشتن از اختر خویش ۹
همه خون گردم و جوشم ز دل ساغر خویش ۱
سینه شوقم و از داغ کنم پنبه داغ
زخم ناسورم و ز الماس کنم نشتر خویش ۲
جگر تشنه که از شعله مبادا سیراب
نوحه تا چند کند بر سر خاکستر خویش ۳
چند آیینهپرستان می پندار کشند
روی بنما که براهیم شود آذر خویش ۴
سرمه از خاک در میکده کن تا بینی
کعبه و بتکده را مست سجود در خویش ۵
شمع در جلوه و من مست شهادت تا کی
زهر حسرت خورم از غیرت بال وپر خویش ۶
شعله در حشر چو از چشمه داغم جوشد
خلد صد غوطه زند در عرق کوثر خویش ۷
هیچ خرم نشد این مزرعه هر چند چو ابر
اشک گشتیم و چکیدیم ز چشم تر خویش ۸
چرخ خون گرید روزی که فصیحی خواهد
دیت عافیت خویشتن از اختر خویش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - ز پا افکند ما را آرزوی سرو بالایش
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - از خون کشتگان شکفد لالهزار عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
