شماره ۱۵۰ - شب که غمهای ترا پرده‌نشین می‌کردم

شب که غمهای ترا پرده‌نشین می‌کردم
از تبسم لب زخمی شکرین می‌کردم ۱

هجر می‌سوخت دلم را و من از دیده خویش
نظری در خور آن روی گزین می‌کردم ۲

گرد اوراق پریشان نفس می‌گشتم
انتخاب نفس بازپسین می‌کردم ۳

سجده می‌ریخت ز سر تا قدمم در ره دوست
همه را چیده ز ره بار جبین می‌کردم ۴

دوش تقلید جرس کردم و صد قافله سوخت
وای اگر ناله پریشان‌تر ازین می‌کردم ۵

کشور درد فصیحی همه از من می‌بود
ناله را چون دل اگر نقش نگین می‌کردم ۶