هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دردها و رنجهای خود سخن میگوید، اما در عین حال به تواناییهای درونی خود مانند صبر و امید اشاره دارد. او از طبیعت و عناصر آن مانند گل و شبنم برای بیان احساساتش استفاده میکند و در نهایت، به پذیرش غم و رنج به عنوان بخشی از زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۵۴ - لب زخم ستمم مژده ماتم دارم
لب زخم ستمم مژده ماتم دارم
گوش داغم خبر مردن مرهم دارم ۱
نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریب
که من این ناله زار از دل خرم دارم ۲
تشنگی در جگرم مست زلال طربست
که درین بادیه صد چشمه زمزم دارم ۳
کرده صد بار شهیدم ستم ناز و هنوز
نفسی توشهکش آه دمادم دارم ۴
نشکفم تا زسموم ستمم نگدازی
در گلستان تو خاصیت شبنم دارم ۵
عید و هر کس ز لباس طربی خوشدل و من
خرقه نیلی کنم و تعزیت غم دارم ۶
شعله رشک فصیحی گل خودروی دلست
شکوه بیهوده ز نامحرم و محرم دارم ۷
گوش داغم خبر مردن مرهم دارم ۱
نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریب
که من این ناله زار از دل خرم دارم ۲
تشنگی در جگرم مست زلال طربست
که درین بادیه صد چشمه زمزم دارم ۳
کرده صد بار شهیدم ستم ناز و هنوز
نفسی توشهکش آه دمادم دارم ۴
نشکفم تا زسموم ستمم نگدازی
در گلستان تو خاصیت شبنم دارم ۵
عید و هر کس ز لباس طربی خوشدل و من
خرقه نیلی کنم و تعزیت غم دارم ۶
شعله رشک فصیحی گل خودروی دلست
شکوه بیهوده ز نامحرم و محرم دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - چمن پیرای صبحم کیمیای خاروخس دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - ارمغان از بینوایی غم به گلشن میبرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.