هوش مصنوعی:
این شعر از حسرت و اندوه عمیق شاعر حکایت دارد که با تصاویری مانند سینهٔ ماتمزده، لالهٔ راغ، و پروانهٔ سوخته بیان شده است. شاعر از درد فراق و سوختن در عشق میگوید و احساسات خود را با عناصر طبیعت مانند گل، نسیم، و آتش مقایسه میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ عاطفی دارد. همچنین، برخی از تصاویر مانند سوختن و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۶۳ - چون سینه ماتمزدگان غرقه داغم
چون سینه ماتمزدگان غرقه داغم
در کسوت سوسن شکفد لاله راغم ۱
آه این چه نسیم است که از دامن نازش
صد خرمن گل ریخته در جیب دماغم ۲
در کام سمندر شکند شهد سلامت
گر تربیت شعله کند پنبه داغم ۳
در سوختن از بس که حریصم چو شوم گم
در پیکر پروانه بجویید سراغم ۴
آهم خبر مرگ مرا داشت فصیحی
مرثیه پروانه بود دود چراغم ۵
در کسوت سوسن شکفد لاله راغم ۱
آه این چه نسیم است که از دامن نازش
صد خرمن گل ریخته در جیب دماغم ۲
در کام سمندر شکند شهد سلامت
گر تربیت شعله کند پنبه داغم ۳
در سوختن از بس که حریصم چو شوم گم
در پیکر پروانه بجویید سراغم ۴
آهم خبر مرگ مرا داشت فصیحی
مرثیه پروانه بود دود چراغم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - کتاب عشقم و آیات زلف دوست عنوانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
