هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عشق و محبت است. شاعر خود را مانند سایهای از شادی دور میبیند و درگیر پریشانیهای عشق است. او احساس میکند که در قفس زندگی گرفتار شده و آزادی را از دست داده است. همچنین، شاعر به تسلیم و پذیرش در برابر دوست و دشمن اشاره میکند و خود را در همه جا حاضر میداند. او با ناقصان خوش است زیرا از کسی انتظاری ندارد و خود را کامل میداند. در نهایت، شاعر به نقش خود به عنوان محنتستانی و نالهفروش زمانه اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و تسلیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۹ - عمریست تا به درد محبت فسانهایم
عمریست تا به درد محبت فسانهایم
چون سایه ز آفتاب طرب بر کرانهایم ۱
چون زلف بس که مست پریشانی خودیم
در بند یک خرام نسیم بهانهایم ۲
بر مصر دام و شهر قفس کم گذشتهایم
ما مرغ روستایی این آشیانهایم ۳
بوسیم دست و پای چه دشمن چه دوست را
در دیر و کعبه هم در و هم آستانهایم ۴
با ناقصان خوشیم که منت نمینهند
بر هیچ کس که کامل این کارخانهایم ۵
چون از هجوم شوق صد آغوش گشتهایم
گرنه به دست شاهد اندوه شانهایم ۶
بیکار نیستیم فصیحی درین دیار
محنت ستان و نالهفروش زمانهایم ۷
چون سایه ز آفتاب طرب بر کرانهایم ۱
چون زلف بس که مست پریشانی خودیم
در بند یک خرام نسیم بهانهایم ۲
بر مصر دام و شهر قفس کم گذشتهایم
ما مرغ روستایی این آشیانهایم ۳
بوسیم دست و پای چه دشمن چه دوست را
در دیر و کعبه هم در و هم آستانهایم ۴
با ناقصان خوشیم که منت نمینهند
بر هیچ کس که کامل این کارخانهایم ۵
چون از هجوم شوق صد آغوش گشتهایم
گرنه به دست شاهد اندوه شانهایم ۶
بیکار نیستیم فصیحی درین دیار
محنت ستان و نالهفروش زمانهایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - وقت غم خوش کآتش از باغ و بهارش چیدهایم
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - کو عشق خانهسوز که ما بلهوس نهایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
