هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند عشق الهی، فنا در معشوق، و درخواست راهنمایی و معرفت میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که راه را نشان دهد و او را به سوی کمال هدایت کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن دارد.
شماره ۲۱۳ - تاراج رنگ و بوی گل مدعا نمای
تاراج رنگ و بوی گل مدعا نمای
خرمن کن این گیاه و به برق فنا نمای ۱
یک کاروان هنوز نرفتهست سوی دوست
اینک ره حرم تو به ما نقش پا نمای ۲
این مختصر نظاره ما درخور تو نیست
ما را تمام دیده کن و رو به ما نمای ۳
چون نخل شعله ریشه در اخگر فرومبر
چون برق بر هوا شو و نشو و نما نمای ۴
جانت فصیحی از تب بیگانگی گداخت
خود را ببر بر آن نگه آشنا نمای ۵
خرمن کن این گیاه و به برق فنا نمای ۱
یک کاروان هنوز نرفتهست سوی دوست
اینک ره حرم تو به ما نقش پا نمای ۲
این مختصر نظاره ما درخور تو نیست
ما را تمام دیده کن و رو به ما نمای ۳
چون نخل شعله ریشه در اخگر فرومبر
چون برق بر هوا شو و نشو و نما نمای ۴
جانت فصیحی از تب بیگانگی گداخت
خود را ببر بر آن نگه آشنا نمای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - بهشت را چه کند با غم آرمیده او
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - زاغ و بلبل همه دارند کهن زمزمهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.