هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود با توصیفهای زیبا و استعاری مانند نور صبح، چراغ، گلها و بوی خوش یاد میکند. او از عشق و جذبههای معنوی سخن میگوید و از تأثیرات عمیق معشوق بر روح و روان خود مینویسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۴۰ - در تقاضا
ای آن که ز نور صبح چراغت
افروخته شد چو از حیا روی ۱
افروز چراغ عیش ما را
ز آن تازه گیای آشنا روی ۲
زآن جوهر آشنا که آمیخت
با هر نفسی چو با صبا بوی ۳
صد گل چمن دماغ را زوست
چون سنبل زلف دوست خودروی ۴
ز آن شعله که هر خرام دودش
دارد لب زمزمی ثناگوی ۵
آویزد گرد عارض حسن
صد حلقه زلف عنبرین بوی ۶
ز آن سینه عاشقان که آهش
از بس که گرفته با ادب خوی ۷
در زمزم صدق آورد غسل
و آن گاه به سوی لب نهد روی ۸
افروخته شد چو از حیا روی ۱
افروز چراغ عیش ما را
ز آن تازه گیای آشنا روی ۲
زآن جوهر آشنا که آمیخت
با هر نفسی چو با صبا بوی ۳
صد گل چمن دماغ را زوست
چون سنبل زلف دوست خودروی ۴
ز آن شعله که هر خرام دودش
دارد لب زمزمی ثناگوی ۵
آویزد گرد عارض حسن
صد حلقه زلف عنبرین بوی ۶
ز آن سینه عاشقان که آهش
از بس که گرفته با ادب خوی ۷
در زمزم صدق آورد غسل
و آن گاه به سوی لب نهد روی ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۹ - ماده تاریخ دیگر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۱ - تقاضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.