هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و دلدادگی سخن میگوید و تمایل دارد با جادوی عشق، دل را آرام کند. او از آتشکده و بهشت یاد میکند و از شعلههای عشق برای رسیدن به آرامش و گلشن استفاده مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر از مضامین عشق و آرامش نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۵ - رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
دل را به فسون عافیت رام کنم ۱
زآتشکده واسوزم و خلدش خوانم
وز شعله برنجم و گلشن وام کنم ۲
دل را به فسون عافیت رام کنم ۱
زآتشکده واسوزم و خلدش خوانم
وز شعله برنجم و گلشن وام کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - تا کی ز تو وعده ارمغانی گیرم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - آنم که به غم مصاحب دیرینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
