هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و فراق است. شاعر از درمان ناپذیری درد یار میگوید و از آتش عشق درون خود سخن میگوید. او همچنین به کفر و طاعت در عشق اشاره میکند و از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد میکند که همهچیز را تحت تأثیر قرار میدهد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند کفر و طاعت نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۱۹ - کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست
کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست
خاک عالم بر سر درمان چو درد یار هست ۱
میوه نارد باغ عمرم ورنه در هر شاخ و برگ
صد هزاران نوک پیکان بهر من دربار هست ۲
مگذر از خاکم مبادا شعله گیرد دامنت
کم هنوز آتش ته خاکستر این مقدار است ۳
ای برهمن بگذر و ماراببین کز کفر زلف
چند طوق طاعتش در گردن زناز هست ۴
چند گوئیدم که از عشق اینهمه لافت ز چیست
چون تو چندین نقطه اندر دور این پرگار هست ۵
اندر آن مجلس که جای باده عشق آتش دهد
غیر اشراق ای عزیزان دیگری را بار هست ۶
خاک عالم بر سر درمان چو درد یار هست ۱
میوه نارد باغ عمرم ورنه در هر شاخ و برگ
صد هزاران نوک پیکان بهر من دربار هست ۲
مگذر از خاکم مبادا شعله گیرد دامنت
کم هنوز آتش ته خاکستر این مقدار است ۳
ای برهمن بگذر و ماراببین کز کفر زلف
چند طوق طاعتش در گردن زناز هست ۴
چند گوئیدم که از عشق اینهمه لافت ز چیست
چون تو چندین نقطه اندر دور این پرگار هست ۵
اندر آن مجلس که جای باده عشق آتش دهد
غیر اشراق ای عزیزان دیگری را بار هست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - عشق آتش در مذاقم آب حیوان کرده است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - کو سری کش سر فتراک تو یکچند نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.