شماره ۱ - از سوز دل بسوخت گیاه وجود ما شماره ۲ - ای به درگاه تو از قدس روان قافله‌ها شماره ۳ - بر در دوست که قدر گهر پاک آنجا شماره ۴ - چشم خراج عشق ستد خون ناب را شماره ۵ - سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ما شماره ۶ - شعله ها در جان زدی این سینه غمناک را شماره ۷ - فقیا بفیکا تفز بالعلا شماره ۸ - ما شاه محنتیم و دهد عشق تاج ما شماره ۹ - ای مه از رخ دور کن یک ره نقاب شماره ۱۰ - آتش که شعله عاریت از جان ما گرفت شماره ۱۱ - آنکه در آتش غم سوخت دل خام من است شماره ۱۲ - از تو ما را آب در جوی تمنا آتش است شماره ۱۳ - اشکم ز سوز سینه چو عمان آتش است شماره ۱۴ - این زمینی ست که جولانگاه جانان بوده ست شماره ۱۵ - بی غم عشق تو جان با هستی من دشمن است شماره ۱۶ - چنین که شور تو در ساخت دماغ من است شماره ۱۷ - گر زمهر بتی دل به قصد کین من است شماره ۱۸ - عشق آتش در مذاقم آب حیوان کرده است شماره ۱۹ - کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست شماره ۲۰ - کو سری کش سر فتراک تو یکچند نداشت شماره ۲۱ - ما را به آل خیر نبیین توسل است شماره ۲۲ - آفت تقوی ما جلوه کنان می آید شماره ۲۳ - امشب این دل سوز عشقش بر سر جان کرده بود شماره ۲۴ - شکر خجل از خنده پنهان توباشد شماره ۲۵ - مپرس از من که خون دل شبت از دیده چون آید شماره ۲۶ - مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک می‌روید شماره ۲۷ - مگو که سوختن از عاشقی بتر باشد شماره ۲۸ - هنوز از ناله‌ام بنیادِ جان نابود می‌گردد شماره ۲۹ - نمیدانم چه سازم باز در بازیست چوگانش شماره ۳۰ - حسنت کشید گرد مه از مشک ناب خط شماره ۳۱ - ای که گویی ما به زهد از خود حجاب افکنده‌ایم شماره ۳۲ - چنان ز آتش دل سینه مشتعل کردم شماره ۳۳ - ما این سبوی باده که بر دوش کرده ایم شماره ۳۴ - چه ریزد شعله ی غم جای می در جام من شماره ۳۵ - گفتی که شد دردت فزون صبر است و بس درمان تو شماره ۳۶ - دگرم زدست ماهی شده دل هزار پاره