هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و فراق میگوید و از درد دوری و اندوه ناشی از آن سخن میراند. در بیت آخر، شاعر با اشاره به آتش، به شدت عشق و رنج ناشی از آن اشاره میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'آتش' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل معانی دارد.
شماره ۱۵۷ - گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
گفتی که فلان ز هجر ما چون باشد
وان خسته ناتوان که محزون باشد ۱
ای جان جهان فدایت این پرسش چیست
خاشاک در آتش افکنی چون باشد ۲
وان خسته ناتوان که محزون باشد ۱
ای جان جهان فدایت این پرسش چیست
خاشاک در آتش افکنی چون باشد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - کو عشق که باده سکونم ریزد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - گفتم که چو بخت هجر در خواب شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
