هوش مصنوعی:
این متن بیانگر عشق و وفاداری بیپایان به دوست است، حتی در برابر غم و بلا. شاعر تأکید میکند که دل از غم دوست سیر نمیشود و مانند باز به سمت درد پرواز میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند غم و بلا نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۷ - دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
دل سیر نگردد از غم دوست چو آز
وز درگه درد رو نتابد چو نیاز ۱
بر کوه بلا کبک غمی گر باشد
پرواز کند بسوی مرغم چون باز ۲
وز درگه درد رو نتابد چو نیاز ۱
بر کوه بلا کبک غمی گر باشد
پرواز کند بسوی مرغم چون باز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - چون خواست مرا دور جهان شعبده باز
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - یاد شب وصل آن مه مهر افروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
