هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد فراق و عشق به جانان سخن می‌گوید و با اشک و آه از بیم هجران و بلا می‌نالد. او از دیده‌ی پراشک خود که گاه شعله‌ور و گاه طوفان‌زاست، شکوه می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آنها جذاب نباشد.

شماره ۲۳۰ - با خون جگر ز شوق جانان گریم

با خون جگر ز شوق جانان گریم
با سیل بلا ز بیم هجران گریم ۱

زین دیده بوالعجب بجانم تا چند
گاهی همه شعله گاه طوفان گریم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - با آتش دل به عشق همخوابه شدم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - با خوی تو لاف آشنائی چه زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.