هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و جفای معشوق میگوید و بیان میکند که چگونه درد فراق و عشق نافرجام، قلب او را میسوزاند و او را به آتش میکشد. او معشوق را به خورشید و ماه تشبیه میکند و از جفاهایش شکایت دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ادبیات کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۲۳۲ - بر تیر تو دیده گفتم آماج کنم
بر تیر تو دیده گفتم آماج کنم
روز رخ تو مه شب داج کنم ۱
هر شب ز جفای تو همی از تف دل
دوزخ به شرار خویش محتاج کنم ۲
روز رخ تو مه شب داج کنم ۱
هر شب ز جفای تو همی از تف دل
دوزخ به شرار خویش محتاج کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - با خوی تو لاف آشنائی چه زنم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - بالعل تو تنگ های شکر چکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
