هوش مصنوعی: شاعر از دوری معشوق و درد ناشی از آن می‌نالد و احساس می‌کند که این دوری مانند افعی بلا به چشم‌هایش حمله کرده است. او از سوختن در آتش عشق و ناتوانی در رهایی از آن سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عاشقانه‌ی عمیق و دردناک است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'افعی بلا' و 'آتش ز گیاه جان' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و ادبی دارد.

شماره ۲۸۹ - تا دور شدی ز چشم غمدیده من

تا دور شدی ز چشم غمدیده من
افعی بلا شد مژه در دیده من ۱

خود سوختم و همی نمی دارد دست
آتش ز گیاه جان تفتیده من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۸ - تا یافت شود مگر برای دل من
گوهر بعدی:شماره ۲۹۰ - تیغ از تو ولبیک نهانی از من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.