هوش مصنوعی:
شاعر از خداوند میخواهد که او را به سوی خود جذب کند و با بادهٔ عشق، هستیاش را از نیستی پر کند. او از نهاد افسردهاش دلگیر است و طلب جرعهای از می عشق دارد تا مست شود.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «می عشق» و «مستی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۰ - یارب که بکوی خویش پابستم کن
یارب که بکوی خویش پابستم کن
وز باده جام نیستی هستم کن ۱
دلگیرم ازین نهاد افسرده خویش
یک جرعه می عشق ده و مستم کن ۲
وز باده جام نیستی هستم کن ۱
دلگیرم ازین نهاد افسرده خویش
یک جرعه می عشق ده و مستم کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - یک چند دلافرامش از دنیا کن
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - یارب به که گویم اندرین دیر کهن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
