هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از کسانی که سخنانش را تحریف یا نفی می‌کنند انتقاد می‌کند و آن‌ها را به ابله‌ای تشبیه می‌کند که حتی با وجود زیبایی‌های جهان، قادر به درک آن نیستند. او همچنین از حسودان و سخن‌چینان ابراز تاسف می‌کند و آرزو می‌کند که خداوند به آن‌ها توفیق دهد تا به خردمندان بپیوندند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشارات تاریخی/ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۷ - کسی که کرد نفی تفسیر من

کسی که کرد نفی تفسیر من
که این زوست باشد از پیش ازین ۱

بخندد ابلیس بر آن بینوا
که این بود ز احمقان اولین ۲

دو صد هزار نظم و نثر صفی
جهان نموده چون بهشت برین ۳

تو اغشمی که نشنوی بوی گل
چه حاصلت ز سنبل و یاسمین ۴

چه حاصل آنکه آفتاب منیر
بتابد آن بهر خفاش و عمین ۵

صفی نرنجد از کلام حسود
که گفته حرفی از ره حقد و کین ۶

ولیک باشدم از اینرو دریغ
که حق نموده لعن بر مفترین ۷

بر او دهد خدای توفیق آن
که تا شود به بخردی همنشین ۸
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶ - دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه
گوهر بعدی:شماره ۸ - تا کی سخن ز حاضر و غائب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.