شماره ۱ - ای طره مشکینت برهم‌زن سامان‌ها شماره ۲ - بنما رخ و فرخ کن ایمه می‌ مینو را شماره ۳ - آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم شماره ۴ - خویش مکن زمانهان خیز و بیا سخن بگو شماره ۵ - عجب آمدم که آمدم ز تو مژده وصالی شماره ۶ - دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه شماره ۷ - کسی که کرد نفی تفسیر من شماره ۸ - تا کی سخن ز حاضر و غائب شماره ۹ - هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن شماره ۱۰ - سراغت دارم دارم ای ماه یگانه شماره ۱۱ - وقت عیش و وقت نوش است ای صنم شماره ۱۲ - زلف تو دلم را به تپش آورد آری شماره ۱۳ - ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کو شماره ۱۴ - کرم‌های ترا هرگز فراموش شماره ۱۵ - دل و دین و علم و عقلم که شدم بعمر حاصل شماره ۱۶ - گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار شماره ۱۷ - امروز روز عید غدیر است شماره ۱۸ - پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیست شماره ۱۹ - گرهی تا زخم زلف بتی وانکنی شماره ۲۰ - وعده کردی که به من یک دل و یکرو باشی شماره ۲۱ - نیست روی توبه و برگشت بر حق دیگرم شماره ۲۲ - روی بر هر کس کنی با تیغ تیز شماره ۲۳ - کمند گیسو را گره از چه زنی شماره ۲۴ - گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی شماره ۲۵ - ز خیالت آن پریرو شده پیکرم خیالی شماره ۲۶ - بنیاد جهان چو یافت تأسیس شماره ۲۷ - ای آنکه با مرتست ایجاد شماره ۲۸ - ای بار خدای لایزالی شماره ۲۹ - ای بار خدای فرد واحد شماره ۳۰ - ای بار خدای مستعانم شماره ۳۱ - بسیج می کن ای فرخنده اوصاف شماره ۳۲ - اگر عیان شود از اهل شرع و فقر فجور شماره ۳۳ - صفی یا رب که مخلوقست و نادار شماره ۳۴ - فرو مانده‌ای گر به غم و ابتلائی شماره ۳۵ - ناصرالدین شه دو قرنست آنکه باشد شهریار شماره ۳۶ - گشت دور زمانه بر دلخواه شماره ۳۷ - نوزده بگذشت از جیم دوم شماره ۳۸ - عدد صدراعظم ار خواهی شماره ۳۹ - مگرگذشت ز هجرت هزار و سیصد و پنج شماره ۴۰ - خداوند ذوالجلال روان‌بخش ذوالکرم شمارهٔ ۴۱ - در معنی کنت کنزاً مخفیاناً فأردت ان أعرف شماره ۴۲ - صهر شاهنشه ظهیرالدوله کاوست شمارهٔ ۴۳ - نسب‌نامه شمارهٔ ۴۴ - مناجات