بخش ۱۴۹ - سوادالوجه

سوادالوجه فی‌الدارین رازیست
که از بهر فقیران امتیازیست ۱

از آن فقر حقیقی مرتسم شد
رجوع عبد بر اصل عدم شد ۲

بدنیا و آخرت پنهان و پیدا
فنا فی‌الله گردید او بیکجا ۳

از آن کارسیه رویان بکام است
هولله است هر فقری تمام است ۴

سوادالوجه چون گشتی زدارین
ز پیشت خاست یکجا گرد کونین ۵

نه عالم ماند و نی آثار عالم
نه یاد خلق و نه دیدار عالم ۶

چنان ثابت کند در خود فنا را
که نه خود را بداند نه خدا را ۷

ز عارف حیرت اندر حیرت اینست
فنای فی‌الفنا در وحدت اینست ۸

چون کونینش ز خاطر شد فراموش
نداند هم که یارستش هم آغوش ۹

سوادالوجه دون اینمقام است
در اینجا فقرها تام التمام است ۱۰

در اینجا جای تقریر و بیان نیست
ز فقر و از فقیر اینجا نشان نیست ۱۱