بخش ۱۵۰ - باب الشین الشاهد

ز شاهد گر بپرسی بس صریح است
حضورت گر محیط آید صحیح است ۱

با ینمعنی که دل را در احاطت
فرو گیرد بتأثیر بساطت ۲

گهی باشد که از علم لدنیست
که محتاج محلی یا مکان نیست ۳

بود هم کز تجلی یا شهود است
بقلب از وجد و حالی در نمود است ۴

غرض شیئی که حاضر در دل آید
ز تأثیر شهود ار کامل آید ۵

بود آنشاهد از بهر مشاهد
باقسامی که گفتم با شواهد ۶