بخش ۲۰۳ - العارالعظیم

دگر عار عظیم اندر ضمیرت
که شد تفسیر بر مقت کبیرت ۱

ز نقص عهد می‌باشد اشارت
که هست از قول بیفعلت امارت ۲

اگر در جمع مردان داخلی خود
همان میگو که بروی عاملی خود ۳

بهیچ اندازه‌ئی قابل نباشی
که گوئی آنچه را عامل نباشی ۴

ز گفتاری که دروی نیست کردار
حذر کن تا نگیرد در گلوخار ۵

ز قول بی‌حقیقت نزد معبود
نبد مبغوض‌تر ز اشیاء مردود ۶

ز حق بر تک اینحال از متانت
روا باشد که جوئی استعانت ۷

بسا لعنت بر آن دستار و ریش است
که کذبش بر خدا و خلق و خویش است ۸

غرض لفظی که او بی‌اعتبار است
به پیش اهل غیرت سخت عار است ۹

هر آن قولی که دروی نیست افعال
نباشد صاحبش را رو باقبال ۱۰