هوش مصنوعی:
این متن به رابطهی بین علم، اخلاق و افعال انسان با اسماء الهی میپردازد. تأکید دارد که علم واقعی باید با اخلاق و تقوا همراه باشد و افعال انسان باید با اسماء خداوند تناسب داشته باشد. همچنین، به تفاوتهای میان خلق و خالق اشاره میکند و از آیات قرآنی مانند «ماتری فی خلق رحمن» به عنوان شاهد استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، نیاز به دانش پایهای از مفاهیم دینی و قرآنی دارد.
بخش ۲۱۹ - عبدالباری
ز عبدالباری ار علمت ادیب است
شنو و آن عبد خالق را قریب است ۱
بری چون علم اوکان بخلافبست
بخلقان از تفاوت و اختلافست ۲
پس از فعلی است او البته عاری
که بینسبت بود با اسم باری ۳
در افعال است گر داری تدبر
مبرا از تنافی وز تنافر ۴
بر اینمعنی است شاهد نزد برهان
بقران «ماتری فی خلق رحمن» ۵
چو باری شعبهیی ز اسماء یزدان
بود کوهست تحت اسم رحمن ۶
شنو و آن عبد خالق را قریب است ۱
بری چون علم اوکان بخلافبست
بخلقان از تفاوت و اختلافست ۲
پس از فعلی است او البته عاری
که بینسبت بود با اسم باری ۳
در افعال است گر داری تدبر
مبرا از تنافی وز تنافر ۴
بر اینمعنی است شاهد نزد برهان
بقران «ماتری فی خلق رحمن» ۵
چو باری شعبهیی ز اسماء یزدان
بود کوهست تحت اسم رحمن ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۱۸ - عبدالخالق
گوهر بعدی:بخش ۲۲۰ - عبدالمصور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
