بخش ۲۳۸ - عبدالحلیم

بود عبدالحلیم آنکس که تعجیل
ندارد در جنایتها ز تکمیل ۱

نماید در عقوبتها تعلل
کند آزار خلقان را تحمل ۲

گرش بندند بر زنجیر و اغلال
نیاید در خروش از جور جهال ۳

زمین را حلم او باشد نگهدار
خود آید کی بجوش از فعل اشرار ۴

رسد معنای دیگر در خیالم
بر ادراکی دقیق است این مقالم ۵

چو بردارم بتحقیقی بنانی
بخاطر ندهدم معنی امانی ۶

کسی عبدالحلیم اندر شعار است
که بر هر ناملایم بردبار است ۷

نه تنها حملش از خلقان بخویش است
بکل ماسوی او حلم کیش است ۸

ز حلم او زمین بگرفت آرام
نزد دم هر چه کوبیدنش اندام ۹

ز حملش فلکها را بی ز اهمال
بود در بحرها خود حمل اثقال ۱۰

ز حملش کوهها را بهر معدن
بکوبی هر چه بر زحمت دهد تن ۱۱

ز حلم اوست کاهن چون خورد تاب
در آتشدان بسندان آورد تاب ۱۲

ز حلم اوست کاین ارض مطبق
فرو در خود نرفت از فعل ناحق ۱۳

هر آنکس حلم حقرا مظهر است او
زمین و آسمان را لنگر است او ۱۴