هوش مصنوعی:
این متن به موضوع عظمت و کبریایی خداوند و تفاوت آن با کبر و غرور ناپسند انسانی میپردازد. عبدالکبیر از کبریای حق سخن میگوید و اشاره میکند که کبریایی حقیقی تنها از آن خداست و انسانها باید از غرور بیجا پرهیز کنند. همچنین، متن به فضل و کمالی که خداوند به برخی افراد عطا کرده است، اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین آن نیاز به دانش پایهای از مفاهیم دینی و فلسفی دارد.
بخش ۲۴۳ - عبدالکبیر
دگر عبدالکبیر این ناگزیر است
که او از کبریای حق کبیر است ۱
زکبر حق نه کبر غیر لایق
نماید کبریائی بر خلایق ۲
ز کبر خود فنا شد کبریا یافت
ز حق این کبریائی در فنا یافت ۳
از آن فضل و کمالی کش خداداد
بزرگی بر تمام ما سوا داد ۴
تجلی کرد از اسم کبیرش
نمود از کبر خود صاحب سریرش ۵
که او از کبریای حق کبیر است ۱
زکبر حق نه کبر غیر لایق
نماید کبریائی بر خلایق ۲
ز کبر خود فنا شد کبریا یافت
ز حق این کبریائی در فنا یافت ۳
از آن فضل و کمالی کش خداداد
بزرگی بر تمام ما سوا داد ۴
تجلی کرد از اسم کبیرش
نمود از کبر خود صاحب سریرش ۵
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۵
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۴۲ - عبدالعلی
گوهر بعدی:بخش ۲۴۴ - عبدالحفیظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
