بخش ۲۴۴ - عبدالحفیظ

بود عبدالحفیظ آنکو نگهدار
بود حقش ز سو حال و کردار ۱

ز هر چیزیکه باشد نقص حالش
نگهدارد هم از ضعف و زوالش ۲

بحق محفوظ از هر احتمال است
که آن دو راز رضای ذوالجلالست ۳

کند حفظ خدائی ز او سرایت
بهر کس باشد او را در حمایت ۴

نشسته تا کسی اندر حضورش
نیاید نا روائی در خطورش ۵

شود هر کس در اوقاتی جلیسش
نگهدارد ز افکار خسیسش ۶

دگر توفیق ار باشد رفیقت
نشان از معنیی بدهم دقیقت ۷

حفیظ اسمی است کاشیاءرا کماهی
نگهدارد ز آسیب و تباهی ۸

هر آن شیئی است در هر رتبه موجود
مگر حفظش بر او ظلیست ممدود ۹

نگهدارد بگل طیب و تفرج
نگهدارد به یم عمق و تموج ۱۰

نگهدارد حرارت را با آتش
نگهدارد بشمس این نور وتابش ۱۱

نگهدارد فلک را بی ز استون
نگهدارد ملک را محو بیچون ۱۲

بدینسان حفظ هر چیزی بجایش
نماید زیر دامان رسایش ۱۳

کند این اسم بر هر کس تجلی
جهان یابد بحفظ او تسلی ۱۴