بخش ۲۶۷ - عبدالممیت

بود عبدالممیت آن کز ولایش
بمیراند حق از نفس و هوایش ۱

چو مرد از نفس بر حق زنده گردد
باوصاف نکو پاینده گردد ۲

ز شهوت و ز غضب چون مرد بازش
نماید زنده حق غیر از مجازش ۳

بدینسان بر نفوسش بی‌توقف
دهد حق باز تأثیر و تصرف ۴

که باشد بر اماته خلق قادر
ز نفس و حال و اخلاق مغایر ۵

تواند پس بحقشان زنده سازد
بنور عقلشان پاینده سازد ۶

چه باشد تا که قدر همت آن
که گیرد زین مؤثر روح و ریحان ۷