هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش قدرت و تجلی خداوند با اسم 'محیی' (زندهکننده) میپردازد و بیان میکند که او با یک دم میتواند دو عالم را زنده کند، چرا که نفس او از روح اعظم (خداوند) سرچشمه گرفته است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد.
بخش ۲۶۶ - عبدالمحیی
بعبدالمحیی ار داری تولی
کند با اسم محیی حق تجلی ۱
نماید از حیات قلب حاضر
بر احیائش چو روح الله قادر ۲
کند احیا دو عالم را بیک دم
که بگرفته است دم از روح اعظم ۳
کند با اسم محیی حق تجلی ۱
نماید از حیات قلب حاضر
بر احیائش چو روح الله قادر ۲
کند احیا دو عالم را بیک دم
که بگرفته است دم از روح اعظم ۳
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۳
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۶۵ - عبدالمعید
گوهر بعدی:بخش ۲۶۷ - عبدالممیت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
