بخش ۲۹۱ - عبدذی اجلال و الاکرام

بیان ما ز عبد ذوالجلال است
که اعلی و اجل در هر کمال است ۱

اجل و اکرامش حق کرد و جا داشت
که بر جیا آنچه جز حق بود بگذاشت ۲

باوصاف الهی متصف شد
بدل شمس جلالش منکشف شد ۳

چنان کاسمای او باشد معلا
ز توصیف و تنزه نزد دانا ۴

هم اینسانند ارباب سرائر
که اسماء را شدند آنها مظاهر ۵

نه بیند دشمنی او را برؤیت
مگر کز وی بدل گیرد مهابت ۶

گرامی دارد او هم متقین را
نماید خوار و پست اعدادی دین را ۷

ز هر وصفی که پنداری اجل است
دو عالم نزد اجلالش اقل است ۸