بخش ۳۱۵ - العید

خود آن عودی که بر قلبت پدید است
بنزد اهل قلب و دید عید است ۱

بود آن از تخلی یا تجلی
تو را یابد دل از هر یک تسلی ۲

از آن گفتند ارباب معارف
بود هر دم دو عید از بهر عارف ۳

یکی زان شد تخلی از ذمائم
دگر باشد تجلی ملایم ۴

بدینان هم در اسلامت مبارک
دو عید آمد که باشد تاج تارک ۵

تو را زین هر دو نیکو انبساطیست
که بر عیدین اصلی ارتباطیست ۶