هوش مصنوعی: این متن به موضوع ذات بی‌چون و غیب الهی می‌پردازد و بیان می‌کند که هیچ‌کس به کنه ذات خداوند راه ندارد و تنها خود او از آن آگاه است. ذات الهی از ادراک دیگران مصون است و تنها از طریق آثار و صفاتش شناخته می‌شود. متن همچنین به محدودیت‌های شناخت خداوند و نقش صوفیان در بیان اسرار الهی اشاره می‌کند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث متافیزیکی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

بخش ۳۲۱ - غیب‌المصون و غیب‌المکنون

دگر غیب‌المصون و غیب مکنون
عبارت دان ز سر ذات بیچون ۱

نیابد کس بکنه ذات او راه
زکنه او بجز او نیست آگاه ۲

مصون باشد ز استحضار اغیار
دگر مکنون ز ادراکات و ابصار ۳

ز خود بنمود آثار و صفت را
معین کرد حد معرفت را ۴

که بشناسند او را تا بآن حد
و زان پس راه عرفانش بود سد ۵

بود آن حد مقام واحدیت
وزان پس نیست رسم از خلق و خلقت ۶

مگر صوفی که اسرار از کمون گفت
خود آنرا غیب مکنون و مصون گفت ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۳۲۰ - غیب الهویه و غیب المطلق
گوهر بعدی:بخش ۳۲۲ - الغین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.