بخش ۴۸۶ - واسطه الفیض و المدد

شنو از واسطه فیض و مدد باز
بود انسان کامل با سند باز ۱

بود او واسطه بر خلق از حق
که نسبت بر دو سو دارد محقق ۲

بر بط معنوی ذوجنبتین است
میانجی بین وجهین او بعین است ۳

یک از وجهی که مطلق از دو کونست
قریب‌الربط با سلطان عون است ۴

دگر وجهش که با خلق اشتراکست
مقید در لباس آب و خاک است ۵

رساند فیض عالی را بسافل
کشاند فلک دانی را بساحل ۶

تو گو خطی است بین‌النقطتین او
ز هر یک دارد آثاری بعین او ۷

یک آثارش وجود علم و نور است
یک آثارش همه فقد و فتور است ۸

ز آثار وجودی شاه مطلق
بگفتا «من رآنی قدرأی الحق» ۹

ز حیث ممکنیت گفت بر دل
غباری گرد دم پیوسته حایل ۱۰

دهم دل را باستغفار رجعت
ز مرآت آن زداید زنگ غفلت ۱۱

باین معنی «عصی آدم» صریح است
که عصیان بهر ممکن بس صحیحست ۱۲

خود امکانیت آدم راست عصیان
وجوب آمد نشانش عفو و غفران ۱۳

نبی معصوم از وجه وجوب است
ز ممکن دزد غفلت خانه روب است ۱۴

بود هر غفلتی بر قدر ادراک
حضور آنهم بقدر عقل چالاک ۱۵

صفی یا رب ز عصیان رو سیاهست
ز آدم یادگار اند گناه است ۱۶

ز ضعف او راست لغزشها پیاپی
ببخش او را که بالاصل است لاشیئی ۱۷

باصل او محض فقدان و عدم بود
وجود ارشد ز فصل ذوالکرم بود ۱۸

کرم گر باز فرمائی عجب نیست
بمعدومی که در فعلش ادب نیست ۱۹

ابا این جمله فقدان و قصورم
مدار از رحمت ذاتیه دو رم ۲۰

مرا ذاتیست ضعف و ظلم و ذلت
تو را ذاتیست عفو وجود و رحمت ۲۱

بخود من ظلم کردم تو کرم کن
نظر آنسان که کردی باز هم کن ۲۲

همه عمرم بغفلت رفت و بر سهو
تو بخشاینده‌ئی العفو العفو ۲۳