هوش مصنوعی:
متن به بررسی مفاهیم عرفانی مانند «شفع» و «وتر» میپردازد و تفاوتهای میان اعیان و اسما (اسماء و صفات الهی) را بیان میکند. شفع نمایانگر نور و صفات آشکار است، در حالی که وتر به ذات الهی اشاره دارد. این مفاهیم با اشارات عرفانی و استعارههای عمیق توضیح داده شدهاند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش پیشزمینه و بلوغ فکری دارد. بنابراین، برای مخاطبان بزرگسال مناسبتر است.
بخش ۴۸۷ - الوتر
بود وترت اشارت باز بر ذات
بعنوان سقوط اعتبارات ۱
احد را سوی شیئی نسبتی نیست
باو هم نسبت هر شیئ منفی است ۲
در این حضرت ز شیئی اعتباری
نباشد برخلاف شفع آری ۳
چو باشد شفع را اندر تمکن
ز اسمائی و اعیانی تعین ۴
از این معنی بوجه استعارت
بشفع و وتر فرماید اشارت ۵
عبارت شفع از اعیان و اسماست
اشارت وتر بر ذات مسماست ۶
ز شفعش نور وصفی آشکار است
ز و ترس سر ذاتی برقرار است ۷
ز شفع احببت ان اعرف بجا گفت
ز وتر از کنت کنزش رازها گفت ۸
خوداین از فهم اهل حسن نهانست
کسی فهمد نکو کاسرار دانست ۹
بعنوان سقوط اعتبارات ۱
احد را سوی شیئی نسبتی نیست
باو هم نسبت هر شیئ منفی است ۲
در این حضرت ز شیئی اعتباری
نباشد برخلاف شفع آری ۳
چو باشد شفع را اندر تمکن
ز اسمائی و اعیانی تعین ۴
از این معنی بوجه استعارت
بشفع و وتر فرماید اشارت ۵
عبارت شفع از اعیان و اسماست
اشارت وتر بر ذات مسماست ۶
ز شفعش نور وصفی آشکار است
ز و ترس سر ذاتی برقرار است ۷
ز شفع احببت ان اعرف بجا گفت
ز وتر از کنت کنزش رازها گفت ۸
خوداین از فهم اهل حسن نهانست
کسی فهمد نکو کاسرار دانست ۹
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۹
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۴۸۶ - واسطه الفیض و المدد
گوهر بعدی:بخش ۴۸۸ - الوجود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.