بخش ۴۸۸ - الوجود

ز معنای وجود آرم سند را
که وجدان حقست آن ذات خود را ۱

بذات خویش خود را محض خود یافت
بصرف ذت خود را هر چه بد یافت ۲

از آن خوانند ارباب شهودش
خود این را حضرت جمع و وجودش ۳

چو او خود را ذات خویشتن یافت
بجمع خویش دور از انجمن یافت ۴

مراد از انجمن اینجا صفات است
که لازم حضرت او را بذاتست ۵

از آن دانیم اندر صرف ذاتش
منزه ز اعتبارات صفاتش ۶

در آنجا نه صفت نه اسم گنجد
نه در معنای عقلی جسم گنجد ۷

خود اینهم محض مفهومست و ادراک
وگر نه او بود ز ادراکها پاک ۸

چه نسبت قطره را با بحر عمان
چه نسبت ذره را با مهر تابان ۹

غرض وجدان او خود را وجود است
هر آن موجودی از بودش نمود است ۱۰