بخش ۴۶ - مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی

مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی
اثر نمی کند این دم در آن دل سنگی ۱
در جواب او ۲

دل مرا چو هوس کرد قلیه زنگی
برنج گشت پریشان زعین بی ننگی ۳

خوش است صحنک حلوای تر به نیم شبان
به نان میده اگر آدمی بود بنگی ۴

مگر که دختر ترکی است بکسمات این دم
برآمدست ز حمام با رخ رنگی ۵

ز اشتیاق رخ جانفزای بریانی
جگر کباب بنوشم ببین ز دلتنگی ۶

چه خوش بود نخودابی که زعفران دارد
به شرط آن که بود دیگ آن زمان سنگی ۷

بساز مرغ مسما به دانه های برنج
تو جان کجا بری اکنون مرا چو در چنگی ۸

نمی کنی صفت قلیه این زمان صوفی
چه واقع است مگر با پیاز در جنگی ۹