بخش ۱ - دیوان اطعمه صوفی محمد بخش ۲ - فی توحید باری تعالی عز شانه بخش ۳ - ای خجلت از جمال تو ماه منیر را بخش ۴ - امروز دیگرم به فراق تو شام شد بخش ۵ - من باده بی خمار خواهم بخش ۶ - هر که او لعل جانفزای تو دید بخش ۷ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم بخش ۸ - بهار آمد بکن ساقی طربها بخش ۹ - مراست در هوس روی آن پری پیکر بخش ۱۰ - رخ تو آیت حسن و دهان دروست چو میم بخش ۱۱ - مرا ز پیر خرابات نکته ای یادست بخش ۱۲ - دانی مراست از لب دلدار آرزو بخش ۱۳ - دوای غم نتوان ساخت جز به باده ناب بخش ۱۴ - بعید گشته مرا وصل آن پری رخسار بخش ۱۵ - از جمله دردها غم آن دوست بس مرا بخش ۱۶ - جانم به لب رسید ز سودای آن حبیب بخش ۱۷ - عید صیام و فصل گل و موسم بهار بخش ۱۸ - بوسی زلبش اگر کنی نوش بخش ۱۹ - گر براند سویم آن شاهسوار چابک بخش ۲۰ - زشوق آن رخ زیبا همی کشم آوخ بخش ۲۱ - رخ تو مظهر انوار ربی الاعلی است بخش ۲۲ - گر خرامان بت من جانب گلراز شود بخش ۲۳ - اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را بخش ۲۴ - لب لعل تو شفای دل بیماران است بخش ۲۵ - هر که جان در ره تو قربان کرد بخش ۲۶ - کسی مهر تو در سینه اش نهان باشد بخش ۲۷ - تو گر به وقت طرب دست را بر افشانی بخش ۲۸ - صبح دولت می دمد بر خیز از خواب ای ندیم بخش ۲۹ - بیا بیا که به روی تو آرزومندم بخش ۳۰ - هر که را مهر تو اندر دل شیدا باشد بخش ۳۱ - ز در درآ و شبستان ما منور کن بخش ۳۲ - ای رخ خوب تو فرخنده تر از ماه منیر بخش ۳۳ - چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز بخش ۳۴ - به بام قصر چو آن ماه دلپذیر آمد بخش ۳۵ - سالها خرقه ما در گروه صهبا بود بخش ۳۶ - خاطرت هست چو برگ گل نسرین نازک بخش ۳۷ - زبس که بورقم اندر ضمیر می آید بخش ۳۸ - صبح دولت می دمد با جام همچون آفتاب بخش ۳۹ - وله ایضا بخش ۴۰ - رسید فصل بهار و جهان گلستان شد بخش ۴۱ - مهر جمال یار که چون روح در تن است بخش ۴۲ - هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد بخش ۴۳ - عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشت بخش ۴۴ - و ایضا له بخش ۴۵ - یارب آن روی است یا قرص قمر بخش ۴۶ - مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی بخش ۴۷ - چند گاهی است که دل می کشدم سوی برنج بخش ۴۸ - دارم هوس جمال بغرا بخش ۴۹ - دلی دارم پر از...بغرا بخش ۵۰ - بوی سنبل ز دم باد صبا می آید بخش ۵۱ - بیار باده گلرنگ ساقیا حالی بخش ۵۲ - چه گونه عرضه کنم با تو داستان فراق بخش ۵۳ - ای ز سودای لب لعل تو شور ی به نمک بخش ۵۴ - ای دل اگر از خویشتن امروز بمیری بخش ۵۵ - در سرم تا هوای جانان است بخش ۵۶ - تا دل به دام زلف سیاه تو مبتلاست بخش ۵۷ - نصیحتی کنمت باده نوش و خوش می باش بخش ۵۸ - خدا را کم نشین با خرقه پوشان بخش ۵۹ - به هر درد و غمی دل مبتلا شد بخش ۶۰ - نوبهار آمد و از هر طرفی سبزه دمید بخش ۶۱ - زلف بر عارض زیبای تو حالی دارد بخش ۶۲ - دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال بخش ۶۳ - از حد گذشت قصه درد نهان ما بخش ۶۴ - عیان دید ناگه بر آن لب چو خال بخش ۶۵ - دو یار همدم و یک شیشه ای ز باده صاف بخش ۶۶ - چو بیابی به دهر یار خلف بخش ۶۷ - دلی که در رخ جان پرور تو شیدا نیست بخش ۶۸ - اگر تو در غم یاری شبی به روز آری بخش ۶۹ - مرا ز حال مگس آرزو کند ای واخ بخش ۷۰ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست بخش ۷۱ - اگر به جانب غربت کشد دلم شاید بخش ۷۲ - در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت بخش ۷۳ - وه چه خوش باشد در ایام بهار بخش ۷۴ - گر ترا روی زمین جمله مسلم گردد بخش ۷۵ - تاج سیاه و زلف سیاه و رخ چو ماه بخش ۷۶ - ای عزیزان می ندانم تا چه آمد بر سرم بخش ۷۷ - همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح بخش ۷۸ - مرا ز آدم خاکی چو ضم بود میراث بخش ۷۹ - کتابه ای ز مسیحا بر این کهن دیرست بخش ۸۰ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود بخش ۸۱ - له بخش ۸۲ - جواب بخش ۸۳ - آن سرو ناز من که خجل گشت ماه ازو بخش ۸۴ - بی روی تو صبوری، جانا نمی توان کرد بخش ۸۵ - عاشقی دانی چه باشد، بی دل و جان زیستن بخش ۸۶ - باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد بخش ۸۷ - واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند بخش ۸۸ - آه که بی روی دوست عمر به پایان رسید بخش ۸۹ - سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست بخش ۹۰ - دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت بخش ۹۱ - از لطف دوست سکه دولت به نام ماست بخش ۹۲ - آه از این درد که از عشق مرا در جان است بخش ۹۳ - آیم به نهانی به سر کوی تو هر شب بخش ۹۴ - تا کوکب جمالش در زمانه لامع بخش ۹۵ - دریچه ای ز بهشتش به روی بگشایی بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد بخش ۹۷ - تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار بخش ۹۸ - ز چشم گوشه نشینم نشان سودا پرس بخش ۹۹ - تا مرا واله آن سرو روان ساخته اند بخش ۱۰۰ - نوش کن خواجه علی رغم صراحی شکنان بخش ۱۰۱ - ای سرشته غم و درد تو به آب و گل من بخش ۱۰۲ - ای لب شیرین تو حلوای قند بخش ۱۰۳ - ای ز رشک روی تو بر ماهتاب بخش ۱۰۴ - خدنگ غمزه و ابرو کمان به هم دارد بخش ۱۰۵ - عاشق و خسته و پریشانم بخش ۱۰۶ - نانوشته مانده است بخش ۱۰۷ - کسی که دیده بود آن نگار را رقاص بخش ۱۰۸ - دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را بخش ۱۰۹ - باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست بخش ۱۱۰ - جان، بی جمال جانان میل جنان ندارد بخش ۱۱۱ - صبا به تهنیت پیر می فروش آمد بخش ۱۱۲ - در چمن چون یاد آن سرو خرامان می کنم بخش ۱۱۳ - یارب این درد جگر سوز مرا درمان کن بخش ۱۱۴ - کسی که دیده بود آن نگار رعنا را بخش ۱۱۵ - هر که او دیده چهره یارم بخش ۱۱۶ - دلم به درد و غم عشق مبتلی تا کی بخش ۱۱۷ - نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار بخش ۱۱۸ - تا بر رخ آن مه نظر انداخته دیده بخش ۱۱۹ - بوسه ای از لب لعل تو تمنی دارم بخش ۱۲۰ - دارم دل دیوانه گرفتار به بندی بخش ۱۲۱ - نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار بخش ۱۲۲ - سفر کردم به هر شهری رسیدم بخش ۱۲۳ - آه ازین درد جدائی که مرا بر جگرست بخش ۱۲۴ - ای فروغ حسن ماه از روی رخشان شما بخش ۱۲۵ - رونق عهد شباب است دگر بستان را بخش ۱۲۶ - آن کس که به دست جام دارد بخش ۱۲۷ - چراغ روی ترا شمع گشته پروانه بخش ۱۲۸ - در همه دیر مغان نیست چو من شیدائی بخش ۱۲۹ - عکس روی تو چو در آینه جام افتاد بخش ۱۳۰ - رخ تو مظهر انوارهای سبحانی است بخش ۱۳۱ - و ایضا فی ترجیعات بخش ۱۳۲ - المقطعات بخش ۱۳۳ - شبی از خمیر جوین خواستم بخش ۱۳۴ - هریسه به روغن بگفتا صباح بخش ۱۳۵ - جوش بوره شبی به بغرا گفت بخش ۱۳۶ - دیدم اندر دکان کله پزی بخش ۱۳۷ - ز دیگ ترشی ای، قسام روزی بخش ۱۳۸ - دیگ حبشی مفاخرت داشت بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیات بخش ۱۴۰ - یارب به کرم توانگرم گردانی بخش ۱۴۱ - امروز چو رشته بی سر و سامانم بخش ۱۴۲ - ماهیچه باریک که خاتون مال است بخش ۱۴۳ - در سر هوس کباب و در دل غم نان بخش ۱۴۴ - یک کاسه هریسه پر ز روغن به صباح بخش ۱۴۵ - ای لطف تو بر گناه کاران غفار بخش ۱۴۶ - ابتدای فردیات بخش ۱۴۷ - ماس را دید چون به بغرا ضم بخش ۱۴۸ - چون رسیدی به صحن قلیه برنج بخش ۱۴۹ - یک کله صباح اگر کنی نوش بخش ۱۵۰ - اگر صحن مزعفر را بیابی بخش ۱۵۱ - الهی سیر گردان از قناعت بخش ۱۵۲ - مثنوی اطعمه بخش ۱۵۳ - قال رخوت البیت فی لسان الحال المسماه