بخش ۷۱ - اگر به جانب غربت کشد دلم شاید

اگر به جانب غربت کشد دلم شاید
که بوی خیر از این همدمان نمی آید ۱
در جواب او ۲

اگر به جانب بغرا کشد دلم شاید
که بوی قلیه زاکرا و نان نمی آید ۳

بود که کله پز از حال من شود آگاه
در آن زمان که سر دیگ خویش بگشاید ۴

اگر چه گوشت بود در جهان نوای نعیم
جمال نان تنک سفره را بیاراید ۵

گرسنه خلق و به سفره، طعام لاموجود
بلای جان بود ای دل خدای ننماید ۶

در آن زمان که کند مطبخی طعام نثار
بود که صوفی مسکین به خاطرش آید ۷