شمارهٔ ۱۷ - کوی حبیب

دلشدگانیم ما، بر سر کوی حبیب
باک نداریم ما، یک سر مو از رقیب ۱

درد دل عاشقان به نشود از دوا
درد سر ما مده بیش از این ای طبیب! ۲

داروی درد دل عاشق بیچاره نیست
جز لب عناب گون یا، زنخ همچو سیب ۳

سرو ز رشک قدت مانده فرو پا به گل
ماه ز شرم رخت گشته نهان در حجیب ۴

ساخته پا بستم آن گیسوی همچون کمند
برده دل از دستم آن نرگس جادو فریب ۵

بس دل صید افکنان زیر کمند آوری
گر تو به عزم شکار پای نهی در رکیب ۶

جان و دل خویش را برخی قاصد کنم
گر ز سر کوی تو سوی من آرد کتیب ۷

خواهش «ترکی» بود از لب تو بوسه‌ای
نیست تو را آن کرم، نیست مرا این نصیب ۸