شمارهٔ ۱۶ - درد عاشق

حسن تو شکسته نور مهتاب
خورشید ز تاب توست بی تاب ۱

با قبلهٔ ابروی تو حاشا
کس روی کند به سوی محراب ۲

شب های دراز در فراقت
حاشا که به چشم من رود خراب ۳

گر تیر زنی خورم به دیده
ور زهر دهی خورم چو جلاب ۴

آن کس که دهد ز عشق پندم
برگو که گذشته از سرم آب ۵

از موج دگر چه بیم دارد
آن کس که فرو رود به گرداب ۶

جز صبر، دگر چه چاره دارد
ماهی، که اسیر شد به قلاب ۷

داروی علاج درد عاشق
چون نسخهٔ کیمیاست نایاب ۸

از سیل سرشک من بپرهیز
بیتوته مکن به راه سیلاب ۹

ای گوهر تابناک! ریزم
از درج دو دیده ام دُرِ ناب ۱۰

«ترکی» به کمند تو اسیر است
زنهار به کشتنش تو مشتاب ۱۱