شمارهٔ ۳۰ - آه آتشبار

قدت چو سرو و، رخسارت چو ماه است
که بر هر دو، مرا هر دم نگاه است ۱

نباشد سرو را اینگونه رفتار
نه اینسان ماه را بر سر کلاه است ۲

تو با مه مشتبه هرگز نگردی
معاذاله چه جای اشتباه است ۳

ز ترک چشم تو ترسیده چشمم
مگر جلاد ترک پادشاه است ۴

به گردش بسته صف، مژگان سیه وار
مگر چشم تو سردار سپاه است ۵

دلم چاه زنخدان تو را دید
یقینش شد که اندر راه چاه است ۶

شبی زلف تو را در خواب دیدم
از آن شب تاکنون، روزم سیاه است ۷

دل آزارا! دل مردم میآزار
که دل آزردن مردم گناه است ۸

مرا غیر از تو منظوری نباشد
بر این دعوی، خدای من گواه است ۹

ز هجرت مونس روز و شب من
فغان شام و، آه صبحگاه است ۱۰

بترس از آه آتشبار «ترکی»
که او را آتشی، در برق آه است ۱۱