شمارهٔ ۲۹ - حلقهٔ رکاب

رویت ای صنم! ماه نخشب است
جنتت رخ و، کوثرت لب است ۱

زلف بر رخت دیدم ای صنم!
گفتم این قمر، وان چه عقرب است ۲

دل ببر مرا، می‌تپد مدام
دارویش تو را سیب غبغب است ۳

از جدایی ات روز و شب مرا
ورد یا خدا، ذکر یا رب است ۴

مرگ من تو را، عین مقصد است
وصل تو مرا، اصل مطلب است ۵

از فراق تو روز تا به شام
شام من دراز، روز من شب است ۶

ساغرم ز می، دیده ام ز خون
آن بود تهی، وین لبالب است ۷

دیده ام تو راست حلقهٔ رکاب
ابرویم تو را نعل مرکب است ۸

کوکبم زبون، طالعم نگون
این چه طالعی ست، وین چه کوکب است؟ ۹

«ترکی» حزین، از جدائیت
مونس اش غم و، همدمش تب است ۱۰